Małgorzata Kurczyńska
Wiekowe przedmioty zawsze mnie ciekawiły, gdzieś po drodze wołała mnie ich tajemniczość i naruszona z czasem struktura. Zastanawiało mnie jak i dlaczego właśnie taka koncepcja przedmiotu została zrealizowana, takim materiałem i w takiej technice. Zdecydowanie za dużo było tych pytań by to tak po prostu zostawić. Zaczęłam małymi krokami od praktykowania w jednej z krakowskich pracowni renowacji mebli, poznając podstawy zawodu. Parę lat później otworzyłam swoją pracownie z wąską specjalizacją mebli dekorowanych intarsją. Wykonując już zawód renowatora zdecydowałam się na studia podyplomowe w Warszawie na SGGW- kierunek Konserwacja Drewna Zabytkowego. Dzięki wieloletniej praktyce, licznym doszkalające wyjazdom zagranicznym posiadam solidną podstawę dla moich działań w pracowni, dodatkowo udział w konferencjach konserwatorskich zarówno w Polsce jak i za granicą pogłębiły świadomość moich działań względem odnawianych przedmiotów.
W roli prelegentki brałam udział w następujących wydarzeniach:
- Ogólnopolska Konferencja Konserwatorska, Jeżów 2021 „Wybrana problematyka konserwatorska przedmiotów wykonanych w technice Boulle”.
- Międzynarodowy Festiwal Zegarów 2021, Łódź ” Renowacja sztuki- sztuka renowacji na przykładzie skrzyń zegarowych dekorowanych markieterią Boulle”
- Sympozjum Zegary Dawne, 2025, Zamek Królewski w Poznaniu, ” Festina lente- spiesz się powoli, czyli o problematyce pracy nad dekoracją markieterii wykonanej w technice Boulle na przykładzie francuskich zegarów wahadłowych”.
W 2024 roku uczestniczyłam w międzynarodowym projekcie nad konserwacją obiektu wykonanego przez Jean-Pierre Latz`a w pracowni wybitnej konserwator markieterii boulle i laki europejskiej Irmeli Bredeinstein w Berlinie.
Wielomiesięczna współpraca zakończyła się wraz z wystawą obiektu. Ekspozycja oraz konferencją pt. „Fait à Paris” w Muzeum Sztuki Dekoracyjnej w Dreźnie, będąca zwieńczeniem dwunastoletniego projektu badawczo-konserwatorskiego, prezentowała największą na świecie kolekcję mebli Latz’a. Udział mojej osoby w tym projekcie składającym się z najlepszych konserwatorów z różnych krajów było i jest nadal dla mnie ogromnie wyróżnieniem!
Tak więc rozwijanie moich umiejętności to podstawowe narzędzie mojej pracy ale i naturalne działanie zaspokające stawiane przeze mnie pytania. To proces, który się nie kończy a jedynie podsyca.
W swojej pracy staramy się dociekać prawdziwej tożsamości przedmiotu. Niedoskonałości nabyte z czasem to opowieść tworzona detalem, dlatego tak ważne jest jego zachowanie. Cały proces ``odczytywania`` stanowi o istocie naszej pracy. Bez uwzględnienia historii odnawianej rzeczy nie jest możliwe zbliżenie się do wiekowego charakteru przedmiotu. ``